Wspólnota straciła archetyp życia i struktury społecznej. Rozwój cywilizacji zarówno o
wymiarze gospodarczym jak również prawno – ustrojowym zmienił tak dalece warunki
codzienności i stosunki międzyludzkie, że najpierw wspólnota utraciła pierwszy fundament
swego istnienia – wspólna, zamknięta przestrzeń, a następnie istotę swojego istnienia – więzi
międzyludzkie. Rodząca się w wyniku regresu tradycyjnej wspólnoty lokalnej – samotność –
szuka nowych form „wspólnego” bytowania i kontaktów. We wspólnotach: „uzgodnienia”,
„nowe plemiona”, „błyskawiczny tłum” i wielu innych postaciach wspólnotowego bytowania
znajduje potwierdzenie konkluzja, iż wszystko się na świecie zmieniło z wyjątkiem prawidła
Stagiryty sprzed 24 wieków iż człowiek jest istotą społeczną.
wspólnota, środowisko lokalne, jednostka i grupa, wolność i powinność, nowe wspólnoty. -2
Abstract (EN)
Community was the archetype of life and social structure. The development of
civilization, both in the economic as well as legal and constitutional dimensions, changed the
conditions of everyday life and interpersonal relationships so far that community initially lost
the first foundation of its being – shared, enclosed space, and afterward the essence of its
being – interpersonal bonds. Rising solitude – as a result of the regress of traditional local
community – is searching for new forms of "shared" existence and interactions. In the
communities: “of assent“, “neo-tribes”, “flash mob”, and in many other forms of communal
existence, finds verification the conclusion that everything on earth has changed except the
Stagirite’s rule from twenty-four centuries before that man is a social animal.