Otaczająca nas rzeczywistość, w powszechnym doświadczeniu, jawi się jako
uporządkowana struktura, w której każda jednostka, grupa czy społeczność może w
satysfakcjonujący sposób realizować swoje codzienne zamierzenia. W istotnym stopniu jest
to jednak iluzoryczne odczucie, bowiem wnikliwsza analiza indywidualnych czy społecznych
działań, tudzież diagnoza warunków środowiskowych w jakich są/mają być one realizowane
dostarcza szereg niepokojących sygnałów. Ujawniająca się coraz powszechniej destabilizacja
społecznej egzystencji, warunkowana czynnikami ekonomicznymi, społecznymi czy
kulturowymi konstytuuje odczuwalny brak poczucia bezpieczeństwa uniemożliwiający
realizację indywidualnych codziennych obowiązków, skutecznie przy tym zakłócając relacje
społeczne w danym środowisku.
Niniejszy tekst jest próbą wskazania praktycznych rozwiązań, usprawniających wybrane
obszary budzące niepokój społeczny, z wykorzystaniem sztuki teatralnej. Zaangażowanie
sztuki/teatru w tą sferę ludzkiej egzystencji należy postrzegać jako realizację odwiecznych
społecznych funkcji sztuki/teatru. Jak również jako formę dopełnienia działań
podejmowanych przez odpowiednie instytucje, organizacje i systemy prawne, których
dotychczasowe wysiłki nie przyniosły w pełni zamierzonych rezultatów.
rzeczywistość, codzienność, poczucie bezpieczeństwa, przestrzeń lokalna, destabilizacja, społeczność lokalna, kreowanie, sztuka, teatr, profilaktyka, kompensacja. -2
Abstract (EN)
The reality surrounding us, in general experience, appears to be an ordered structure in
which each individual, group or community can carry out their everyday plans in a satisfying
way. It is, however, a highly illusory feeling, because a more thorough analysis of individual
or social actions, as well as the diagnosis of environmental conditions in which they are to be
carried out bring a number of alarming signals. Becoming more and more apparent, the
destabilization of social existence conditioned by economic, social or cultural factors,
produces a noticeable lack of sense of security, preventing the fulfilment of individual
ordinary duties, at the same time effectively disturbing social relations in a given
environment.
This text is an attempt of indicating practical solutions to improve selected areas of social
concern, with the use of theatre arts. The involvement of art/theatre in this sphere of human
existence should be perceived as realization of everlasting social functions of art/theatre. As
well as a form of complementing actions taken by suitable institutions, organizations and
legal systems, previous efforts of which did not bring expected results.