Słowa kluczowe
animacja społeczno-kulturalna, bifurkacja, globalizacja, hybryda, mondializacja, projekt animacyjny, wielokulturowość
Pełny tekst jest dostępny w PDF.
Dla tego archiwalnego rekordu nie udało się odtworzyć zweryfikowanego streszczenia do warstwy HTML. Pełny tekst pozostaje dostępny w PDF.
Appadurai A. (1996). Modernity At Large: Cultural Dimensions of Globalization. University of
Minnesota Press.
Besnard P. (1988). Problematyka animacji społeczno-kulturalnej. W: M. Debesse, G. Mialaret
(red.), Rozprawy o wychowaniu. Tłum. Z. Zakrzewska, t. 2, Warszawa: Państwowe
Wydawnictwo Naukowe.
171
Aneta Rogalska-Marasińska
Cichosz M. (2018). The beginning and development of the socio-cultural animation in Poland.
Journal of Modern Sciences, 35 (4), 51–64.
Cichosz M., Lewicka M., Molesztal A. (2018). Animacja społeczno-kulturalna. Współczesne
wyzwania. Młodzież i seniorzy jako odbiorcy kultury. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.
Dąbrowski T. J., Majchrzak K. (2024). Społeczna odpowiedzialność i nieodpowiedzialność biznesu.
Przyczyny, przejawy, konsekwencje ekonomiczne. Warszawa: Oficyna Wydawnicza SGH.
Facer K. (2021). Futures in education: Towards and ethical practice. Paris: UNESCO. https://
unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000375792.locale=en (dostęp: 17.10.2023).
Forth M. (2006). Sociocultural Animation. W: Marshall, Stewart and Taylor, Wallace and Yu,
Xinghuoe (eds.), Encyclopedia of Developing Regional Communities with Information and
Communication Technology (ss. 640–645). Idea Group Reference (IGI Global).
Fromm E. (1999). Mieć czy być? Poznań: Dom Wydawniczy REBIS.
Gajda J. (2001). Dylematy animacji kulturalnej w dobie gwałtownych przemian społecznych
i cywilizacyjnych. W: J. Gajda, W. Żardecki (red.), Dylematy animacji kulturalnej. Lublin:
Wydawnictwo UMCS.
Głowiak K. (2012). Zjawisko migracji – rys historyczny. Historia i Polityka. 8 (15), 91–112.
Imam A. (oprac.) (1988). Opowieści ludu Hausa. Tłum. N. Pawlak. Warszawa: Nasza Księgarnia.
Jaskuła S. (red.) (2022). Rzeczywistość hybrydalna. W: Rzeczywistość hybrydalna. Pomiędzy
bytami (ss. 13–31). Kraków: Wydawnictwo Księgarnia Akademicka.
Jedlewska B. (2001). Bierny zachwyt, złudny optymizm czy twórczy niepokój? – rozważania
o aktualnej kondycji i perspektywach rodzimego paradygmatu animacji. W: J. Gajda,
W. Żardecki (red.), Dylematy animacji kulturalnej. Lublin: Wydawnictwo UMCS.
Jedlewska B. (2003). Animacja jako metoda edukacji kulturalnej w społecznościach lokalnych.
W: J. Żebrowski (red.), Animacja kulturalna i społeczno-wychowawcza w środowiskach
lokalnych. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Naukowe.
Kalcheva A. (2016). Theoretical and Historical Aspects of Socio-Cultural Animation. Trakia
Journal of Sciences, 3, 203–206.
Konaszewski K. (2020). Pedagogika wrażliwa na resilience. Studium teoretyczno-praktyczne.
Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.
Korporowicz L. (2022). Ambiwalencje kulturowych hybrydyzacji. W: Jaskuła S. (red.).
Rzeczywistość hybrydalna. Pomiędzy bytami (ss. 53–74). Kraków: Wydawnictwo
Księgarnia Akademicka.
Kubinowski D. (2019). Concepts of Animating Activities Developed and Constructed on
the Ground of Polish Pedagogy: Historical-Comparative, Political-Institutional, and
Paradigmatic-Applied “Loops”. Polska Myśl Pedagogiczna, 5, 53–68.
Lewicki T. (1993), Fenomen animacji. O praktyce i teoriach działalności społecznej, kulturalnej
i wychowawczej we Włoszech. Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze, 4.
Luthar S., Sawyer J., Brown P. (2006). Conceptual issues in studies of resilience: past, present,
and future research. Annals of the New York Academy Sciences, 1094, 105–115.
Marramao G. (2003). Passagio a Occidente. Filosofia y globalizzazione. Turin: B. Boringhieri.
Masten A. (2001). Defining resilience. American Psychologist, 56, 227–238.
Moore J. W. (2021). Antropocen czy Kapitałocen? Natura, historia i kryzys kapitalizmu. Tłum.
K. Hoffmann, P. Szaj, W. Szwebs. Poznań: Wydawnictwo Wojewódzkiej Biblioteki
Publicznej i Centrum Animacji Kultury.
Nycz E. (2013). Animacja społeczno-kulturalna: między ideą a trudem codziennej realizacji.
W: K. Nowak-Wolna, E. Nycz (red.), Kultura, animacja, zmiana społeczna (ss. 95–111).
Opole: Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego.
172
„Dwie siostry, czyli uniwersalna prawda o życiu człowieka w opowieściach…”
Nycz E. (2018). Socio-Cultural Animation – The Idea and Methods of Changes in Local
Structures. Zeszyty Naukowe Wyższej Szkoły Humanitas. Pedagogika, 17, 265–273.
Oszwa U., Domagała-Zyśk E., Knopik T. (2017). Zasoby odpornościowe uczniów w środkowym
wieku szkolnym a ryzyko niedostosowania społecznego. Ruch Pedagogiczny, 1, 91–103.
Raspail J. (2015). Obóz świętych. Warszawa: Fronda.
Rogalska-Marasińska A. (2021). Creating Stories by Student Teachers as a Space for Multifaceted
Adult Learning. Sustainable and Intercultural Perspectives. Studia z Teorii Wychowania,
12, 2 (35), 47–56.
Rogalska-Marasińska A. (2022). Reimagining Education Towards Sustainability. “Project X” –
an Innovative Learning Strategy from Poland. Studia Edukacyjne, 66, 17–34.
Rughiniş C, Flaherty M. G. (2022). The Social Bifurcation of Reality: Symmetrical Construction
of Knowledge in Science-Trusting and Science-Distrusting Discourses. Frontiers in
Sociology, 7, 782851, 1–9. doi: 10.3389/fsoc.2022.782851.
Stiegler B., Kolektyw Integracja (2023). Konieczna bifurkacja: „Nie ma alternatywy”. Tłum.
M. Krzykawski, K. Lebek, M. Markiewicz. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.
Śliwerski B. (2010). Teoretyczne i empiryczne podstawy samowychowania. Kraków: Oficyna
Wydawnicza „Impuls”.
Śliwerski B. (2023). Czeska edukacja i myśl społeczna. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu
Łódzkiego.
Tassin É. (2012). La mondialisation contre la globalisation: un point de vue cosmopolitique.
Sociologie et Sociétés, 44, 1, 143–166.
Turlejska B. (1995). Otoczenie – środowisko – kultura: współczesny wymiar animacji kulturalnej.
Rocznik Komisji Nauk Pedagogicznych, 48, 99–105.
Żebrowski J. (red.) (2003). Współczesny wymiar animacji społeczno-wychowawczej i kulturalnej.
W: Animacja kulturalna i społeczno-wychowawcza w środowiskach lokalnych. Gdańsk:
Gdańskie Towarzystwo Naukowe.
173
Minnesota Press.
Besnard P. (1988). Problematyka animacji społeczno-kulturalnej. W: M. Debesse, G. Mialaret
(red.), Rozprawy o wychowaniu. Tłum. Z. Zakrzewska, t. 2, Warszawa: Państwowe
Wydawnictwo Naukowe.
171
Aneta Rogalska-Marasińska
Cichosz M. (2018). The beginning and development of the socio-cultural animation in Poland.
Journal of Modern Sciences, 35 (4), 51–64.
Cichosz M., Lewicka M., Molesztal A. (2018). Animacja społeczno-kulturalna. Współczesne
wyzwania. Młodzież i seniorzy jako odbiorcy kultury. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.
Dąbrowski T. J., Majchrzak K. (2024). Społeczna odpowiedzialność i nieodpowiedzialność biznesu.
Przyczyny, przejawy, konsekwencje ekonomiczne. Warszawa: Oficyna Wydawnicza SGH.
Facer K. (2021). Futures in education: Towards and ethical practice. Paris: UNESCO. https://
unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000375792.locale=en (dostęp: 17.10.2023).
Forth M. (2006). Sociocultural Animation. W: Marshall, Stewart and Taylor, Wallace and Yu,
Xinghuoe (eds.), Encyclopedia of Developing Regional Communities with Information and
Communication Technology (ss. 640–645). Idea Group Reference (IGI Global).
Fromm E. (1999). Mieć czy być? Poznań: Dom Wydawniczy REBIS.
Gajda J. (2001). Dylematy animacji kulturalnej w dobie gwałtownych przemian społecznych
i cywilizacyjnych. W: J. Gajda, W. Żardecki (red.), Dylematy animacji kulturalnej. Lublin:
Wydawnictwo UMCS.
Głowiak K. (2012). Zjawisko migracji – rys historyczny. Historia i Polityka. 8 (15), 91–112.
Imam A. (oprac.) (1988). Opowieści ludu Hausa. Tłum. N. Pawlak. Warszawa: Nasza Księgarnia.
Jaskuła S. (red.) (2022). Rzeczywistość hybrydalna. W: Rzeczywistość hybrydalna. Pomiędzy
bytami (ss. 13–31). Kraków: Wydawnictwo Księgarnia Akademicka.
Jedlewska B. (2001). Bierny zachwyt, złudny optymizm czy twórczy niepokój? – rozważania
o aktualnej kondycji i perspektywach rodzimego paradygmatu animacji. W: J. Gajda,
W. Żardecki (red.), Dylematy animacji kulturalnej. Lublin: Wydawnictwo UMCS.
Jedlewska B. (2003). Animacja jako metoda edukacji kulturalnej w społecznościach lokalnych.
W: J. Żebrowski (red.), Animacja kulturalna i społeczno-wychowawcza w środowiskach
lokalnych. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Naukowe.
Kalcheva A. (2016). Theoretical and Historical Aspects of Socio-Cultural Animation. Trakia
Journal of Sciences, 3, 203–206.
Konaszewski K. (2020). Pedagogika wrażliwa na resilience. Studium teoretyczno-praktyczne.
Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.
Korporowicz L. (2022). Ambiwalencje kulturowych hybrydyzacji. W: Jaskuła S. (red.).
Rzeczywistość hybrydalna. Pomiędzy bytami (ss. 53–74). Kraków: Wydawnictwo
Księgarnia Akademicka.
Kubinowski D. (2019). Concepts of Animating Activities Developed and Constructed on
the Ground of Polish Pedagogy: Historical-Comparative, Political-Institutional, and
Paradigmatic-Applied “Loops”. Polska Myśl Pedagogiczna, 5, 53–68.
Lewicki T. (1993), Fenomen animacji. O praktyce i teoriach działalności społecznej, kulturalnej
i wychowawczej we Włoszech. Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze, 4.
Luthar S., Sawyer J., Brown P. (2006). Conceptual issues in studies of resilience: past, present,
and future research. Annals of the New York Academy Sciences, 1094, 105–115.
Marramao G. (2003). Passagio a Occidente. Filosofia y globalizzazione. Turin: B. Boringhieri.
Masten A. (2001). Defining resilience. American Psychologist, 56, 227–238.
Moore J. W. (2021). Antropocen czy Kapitałocen? Natura, historia i kryzys kapitalizmu. Tłum.
K. Hoffmann, P. Szaj, W. Szwebs. Poznań: Wydawnictwo Wojewódzkiej Biblioteki
Publicznej i Centrum Animacji Kultury.
Nycz E. (2013). Animacja społeczno-kulturalna: między ideą a trudem codziennej realizacji.
W: K. Nowak-Wolna, E. Nycz (red.), Kultura, animacja, zmiana społeczna (ss. 95–111).
Opole: Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego.
172
„Dwie siostry, czyli uniwersalna prawda o życiu człowieka w opowieściach…”
Nycz E. (2018). Socio-Cultural Animation – The Idea and Methods of Changes in Local
Structures. Zeszyty Naukowe Wyższej Szkoły Humanitas. Pedagogika, 17, 265–273.
Oszwa U., Domagała-Zyśk E., Knopik T. (2017). Zasoby odpornościowe uczniów w środkowym
wieku szkolnym a ryzyko niedostosowania społecznego. Ruch Pedagogiczny, 1, 91–103.
Raspail J. (2015). Obóz świętych. Warszawa: Fronda.
Rogalska-Marasińska A. (2021). Creating Stories by Student Teachers as a Space for Multifaceted
Adult Learning. Sustainable and Intercultural Perspectives. Studia z Teorii Wychowania,
12, 2 (35), 47–56.
Rogalska-Marasińska A. (2022). Reimagining Education Towards Sustainability. “Project X” –
an Innovative Learning Strategy from Poland. Studia Edukacyjne, 66, 17–34.
Rughiniş C, Flaherty M. G. (2022). The Social Bifurcation of Reality: Symmetrical Construction
of Knowledge in Science-Trusting and Science-Distrusting Discourses. Frontiers in
Sociology, 7, 782851, 1–9. doi: 10.3389/fsoc.2022.782851.
Stiegler B., Kolektyw Integracja (2023). Konieczna bifurkacja: „Nie ma alternatywy”. Tłum.
M. Krzykawski, K. Lebek, M. Markiewicz. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.
Śliwerski B. (2010). Teoretyczne i empiryczne podstawy samowychowania. Kraków: Oficyna
Wydawnicza „Impuls”.
Śliwerski B. (2023). Czeska edukacja i myśl społeczna. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu
Łódzkiego.
Tassin É. (2012). La mondialisation contre la globalisation: un point de vue cosmopolitique.
Sociologie et Sociétés, 44, 1, 143–166.
Turlejska B. (1995). Otoczenie – środowisko – kultura: współczesny wymiar animacji kulturalnej.
Rocznik Komisji Nauk Pedagogicznych, 48, 99–105.
Żebrowski J. (red.) (2003). Współczesny wymiar animacji społeczno-wychowawczej i kulturalnej.
W: Animacja kulturalna i społeczno-wychowawcza w środowiskach lokalnych. Gdańsk:
Gdańskie Towarzystwo Naukowe.
173