Autorka artykułu wskazuje na trudności współczesnych rodzin w radzeniu sobie z
kumulującymi się kryzysami o wielorakiej etiologii. Proces swoistej resocjalizacji rodziny
postrzega jako ciąg działań ukierunkowanych na odbudowę i rozwój systemowych cech
strukturalnych i funkcjonalnych rodziny oraz dyspozycji osobowościowych i kompetencji
społecznych jej członków (zaburzonych lub utraconych wskutek zaistnienia kryzysu
wieloproblemowego, bądź też niedostatecznie wykształconych lub zaburzonych w procesie
socjalizacji). Autorka podkreśla przy tym, że działania społeczne o charakterze stabilizująco-
rozwojowym i resocjalizującym zarazem, dają rodzinie upośledzonej społecznie realną
szansę na osiągnięcie stanu względnie trwałej autonomii funkcjonalnej. Sprawia to, ze
wzmocniona kompetencyjnie rodzina uzyskuje zdolność do pokryzysowej autokreacji
tożsamości społecznej.
etiologia kryzysu, rodzina w kryzysie, pomoc i wsparcie społeczne, oddziaływania resocjalizujące. -2
Abstract (EN)
Author of the article points at contemporary family difficulties with multiple crisis
situations of different etiology. The process of re-socialisation of the family is shown as the
course of actions aimed at rebuilding and developement of its structural features, functions
and social competencies (which were impaired due to the crisis situation or failed to develop
in the socialisation process). The author underlines that stabilising and social activities aimed
at development and re-socialisation give the disfunctional family a real chance to achieve the
state of permanent functional autonomy. This gives such reinforced family the ability to self-
create its social identity post-crisis.